එදා ඔබ.. අද මම...

ඔයා

මහා අයිස් කන්දක්

දිය කරලා වතුර බින්දුවක් ගන්න හදත්දි

තවතවත් මිදෙන්න හදන 

මහා අයිස් කන්දක් 

මම

ඒ අයිස් දිය කරලා

වතුර ටිකක් අත් දෙකට ගන්න 

බලාගෙන හිටියා

දැන්

මුලු උණුහුමම බින්දුවක්වත් ඉතිරි නොවෙන්නම

නැති වෙලා ගිහින්..

එක පාරටම මහා වතුර කන්දරාවක්

අත්දෙකම පිරෙන්න ගලාගෙන ඇවිත්

ඒත්... 

ගලාගෙන යන වතුර වල 

සීතලවත් නොදැනෙන්නම 

මම

සීතලෙන්ම මිදිලා ගිහින්. 

මේ ගලන කඳුළු
ගිනි කන්දකින් වැටෙන ලෝදිය වී 
නුඹ මතට කඩා හැළුනා  නම්,
මා දැවෙන තරමක්,
නුඹට දැනගන්නට තිබුනා,.


මේ ගැහෙන හදවත,
වේදනා විඳින තරමක්,
මගේ හදවතේ ලේ බිඳුවක් වෙලා
නුඹ ගලා ගියා නම්,.
නුඹට දැනගන්නට තිබුනා,..


මේ ලියන කවි පද,
මගේ සුරතේ ‍රැ‍ඳෙන පන්හිඳ වී
නුඹට පෙනුනා නම්,
මා පෙම් කරන තරමක්,
නුඹට දැනගන්නට තිබුනා,.

පිය ඔබ හට කව් ගී ලිය උනාමදි..

ආදරණීය තාත්තාට 


ංංංංංංංංංංංංංංං
සිව් පද පේළිට       තැබිච්ච
ගත්තොතින් හඹූව  සොවිච්ච
ඒ කවියේත් පුරා ලිය තිබ්ච්ච
ඔබ නැත මා හද තතු  බිදිච්ච


ඔබ ගැන මෙතුවක්      නොලිව්ව
ලියමි ස්නෙහේ පවනට     යවත්ව
අද පමණක් හිත් වැට       බැදිච්ච
එක් පදයක් වත් ඔබ ළඟ රැදේන්ව


වැටේන්න එපා පිය මාගේ       සිතේන්
ස්නේහේ තවත් සුවද හැම දස   අතේන්
මෙතුවක් දරාන පුතඅගේ ලියූ   සිතේන්
ඔබ මතු බූදුවන ඔබමයි මගේ සේතේන්
ංංංංංංංංංංංංංංංංං

වසන්ත සමයේ යූවතියන් -තරුණියන්ට විශේෂයි +18

වසන්තය උදාවනතුරු අප බලා සිටින්නේ නොඉවසිල්ලෙනි. යෞවනයද වසන්තයකි. ජීවිතයේ වසන්තය එයයි. වයස අවූරුද 9- 14 අතරදී සාමාන්‍යයෙන් ගැහැනූ ළමයෙකු වසන්තයට පිය ඔසවයි. ළමා වියේ සිට වැඩූණූ වියට යන ගමනේ අතිශය වැදගත් සංක්‍රාන්තිමය සමයක් ලෙස මෙම සමය සැලකීමට පූළුවන. වසර ගණනාවක් තිස්සේ සිරුර තුළ ක්‍රමානූකූල ක්‍රියාපිළිවෙලක ඵලය මල්වරවීම (ගෙටවීම, කොටහළු වීම, පිළිහොඳ වීම හෙවත් (ඔසප්වීම) ලෙස හැඳින්වෙයි. මෙම ක්‍රියාවලිය පිටූපස මොළයේ පෙළඹවිම මත ස්‍රාවය වන හෝමොන් ලෙස හැඳින්වෙන ශාරීරික රසායනකවල ප්‍රබල දායකත්වයක් පවතියි.

එයා දෑන් ලොකු ළමයෙක්

කිහිලිවල සහ ලිංගික ප්‍ර්‍රදේශ වල රෝම ඒම, පියයූරු ප්‍රමාණයෙන් විශාල වීම සහ උකුල් පෙදෙස ආරා ඒම වසන්තය උදා වන විට කොහා හැම වැනිය.
දෑරියකගේ වසන්ත උදාවයට බලපාන කරුණූ කිහිපයකි. අයත් ජාතිය, ආරය, සමාජ, ආර්ථික තත්ත්වය, සෞඛ්‍ය හා පෝෂණ තත්ත්ව මේ අතරින් වඩාත් ප්‍ර්‍රමූඛ ලෙස බලපායි.

නියමිත වයසට පෙර මල්වරවීමවසන්ත උදාව එයට නියමිත වූ වකවානූවට පෙර එනම් ලාබාල වයසේදී සිදුවන අවස්ථාද ඇත. අඩූ වයසින් මෙම තත්ත්වයට මූහූණ දුන් දෑරියක් ඉක්මනින් ප්‍රසව හා නාරිවේද වෛද්‍යවරයෙකු වෙත ඉදිරිපත් කළ යූතුය. එයට හේතුව මෙවැනි තත්ත්වයක් ඇතිවූයේ මොළයේ ඩිම්බකෝෂවල හෝ අධිවෘක්ක ග්‍රන්ථි වල පවතින ගෙඩියක් අර්බූදයක් නිසා විය හැකි වීමය.

හෝමෝන අඩංගු ආලේප ගැල්වීමද අඩූ වයසින් මල්වර වීමට හේතුවක්

පසූබිම් හේතුව එය නම් වහා වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර ලැබිය යූතුය. ඊස්ට්‍රජන්, හෝමොන් අඩංගු ඖෂධ ගැනීම ආලේප ගැල්වීම වැනි හේතු නිිසාද ලාබාල වයසේදීම දෑරියක් මල්වර වීමට පූළුවන.


තවත් ගැටළුවක්
අනෙක් අතට වයස අවූරුදු 16 වන විටත් මල්වර වීම පළමූ ආර්ථවය නොසිදුව පැවතියේ නම් එයද ගැටළුකාරී තත්ත්වයකි.

දෙමවූපියන්ට සිත් තැවූලක්දෑරියට පමණක් නොව ඇයගේ දෙමවූපියන්ට හිතවතු්නට පවා මෙය බෙහෝ කාංසා සහගත තත්ත්වයක් වීමට ඉඩ තිබේ. මෙහිදී නාරිවේද විශේෂයකු වෙත යෑම දෑරියට අවූරුදු 16 ක් වනතුරු සිටීම අවශ්‍ය නැත. අවූරුදු 13 දී පමණ පියයූරු විශාල වීම කිහිලි සහ යූනික ප්‍රදේශවල රෝම ඒම වැනි මූල් ලක්ෂණ නොමැති වේනම් එම පියවර ගැනීම උචිතය.

ස්වභාවිකවම ගර්භාෂය නැතිද?
එවැනි දෑරියක තුළ ඩිම්බකෝෂ හෝ ගර්භාෂයට හෝ ස්වභාවයෙන්ම නොපැවතීම පවා සිදුවිය හැකිය. එසේ නැතහොත් ඇයගේ කුමරිචන්දය සිදුරු නොවී පැවතීම නිසා ආර්තව රුධිරයට ගලා ආ නොව යෝනි මාර්ගයේ එක් රැස් වී තිබෙනවා වීමට පූළුවනි. එවැනි විටෙක කුමරිච්ඡද පටලය ශල්‍ය කර්මයක් මගින් සිදුරු කර අවහිය ඉවත් කිරීමට සිදුවෙයි. ආර්තවාරම්භය පමාවීමට මූල්වන හේතු අතර ගෙඩි පැවතීම සමහර රෝග තත්ත්වයන් පැවතීම හෝමෝන අසාමාන්‍ය පෝෂණ දුර්වලතා මෙන්ම තදින් ඇඟ වෙහෙසීම (ක්‍රීඩා වල යෙදීම) ආදියද දෑකිය හැකිය.


සාමාන්‍ය තත්ත්වයන්
මූල් මල්වර සමයේදී ඔසප් වීම ක්‍රමවත් භාවයක් නොපැවතීමට පූළුවනි. සමහර විට මූල් ආර්තවය සිදුවී වැඩි කාලයක් නැවත ආර්තවය සිදු නොවීමට ඉඩ ඇත. නොඑසේ නම් මාස 3 - 4 කට වරක් ආර්ථවය සිදු නොවනවා වීමට පූළුවනි. මේවා බොහෝ විට සාමාන්‍යය. ඇයගේ මොළයෙන් සිදුවන හෝමෝන ස්‍රාවය වීම තවමත් ක්‍රමානූකූල නොවන නිසා මෙවැනි තත්ත්වයක් ඇතිවීමට ඉඩ තිබේ. එනිසා ඇයගේ ඩිම්බකෝෂවලින් ඩිම්බ මූදා හැරීමත් සිදු නොවනවා වීමට පූළුවන.


කල්පනාකාරී වන්න
කෙසේ වෙතත් මූල් ආර්තවයෙන් මාස 6 ක් යන තුරු නැවත ආර්තවය සිදු නොවූණහොත් වසර 2 - 3 ක් යනතුරු යාන්තම් රුධිර බිංදු කිහිපයක් පමණක් බැහැර වන්නේ නම් වෛද්‍ය උපදෙස් ලබා හේතුව සොයා බැලීම ප්‍රයෝජනවත්ය. මෙහිදී මතක තබා ගත යූතු තවත් කරුණක් නම් ඇය ලිංගිකව හැසිරී ඇත්නම් ආර්තවය සිදු නොවන්නේ දරු පිළිසිදීමක් නිසා වීමටත් පූළුවන.


වසන්තවියේ තවත් ගැටළුවක්
වසන්ත සමයේ යූවතියන් තවත් පීඩා විඳින තත්ත්වයක් වනූයේ ආර්තවයේදී වැඩිපූර රුධිර වහනයක් සිදුවීමත් ආර්තවය ක්‍රමවත් ලෙස සිදුනොවීමත්ය. සාමාන්‍යයෙන් දින 28 කට වරක් සිදුවෙතැයි පළ වූවද කන්තාවකගේ එක් ආර්තව චක්‍රයට අයත් දින ගණන දින 18 - 45 දක්වා වෙනස් විය හැකිය. සෑම ආර්තව චක්‍රයක් සඳහාම බොහෝ විට එකම දින ගණනක් පැවතීම සාමාන්‍ය වූවද විවිධ කායික - මානසික හා පාරිසරිකමය හේතුන් මත එයද වෙනස් වීමට පූළුවන.


රුධිර වහනය වැඩිද?
සාමාන්‍යයෙන් රුධිර වහනය සිදුවන දින ගණන දින 3 - 7 දක්වා වෙනස් වෙයි. එසේම බැහැර වන රුධිරය ප්‍රමාණය සාමාන්‍යයෙන් මිලි ලීටර 30 - 40 ත් අතර වෙයි. (සමහර කාන්තාවන් එම ප්‍රමාණය මිලි ලීටර 80 ක් දක්වා වැඩිවිය හැකිය) මෙවැනි සාමාන්‍යයෙන් ඉක්මවා යන යූවතියන් වෛද්‍ය පරීක්ෂණයකට ලක් වී එම තත්ත්වයට පාදක වන හේතු සොයා බැලිය යූතුය. සමහර විට එය කායික හේතුන් නිසා මෙන්ම හෝමෝන අසමතුලිතතාවයක් හෝ අර්බූද (ගෙඩි) වැනි තත්ත්වයක් නිසා උද්ගත වීමටත් පූළුවන. සමහර යූවතියන්ගේ පෝෂණ ඌනතා වැනි තත්ත්වයන් නිසා පෙර සඳහන් කළ තත්ත්වයන් උදා විය හැකිය. මෙවන් සමහර යූවතියන්ට ඊස්ට්‍රජන් වැනි හෝමෝන අඩංගු ප්‍රතිකාර ලබාදීම මගින් සූවපත් කළ හැකි තත්ත්යවක් ලෙසටද එය දෑකිය හැකිය.


දරුණූ බඩේ වේදනාවආර්තව දිනවල දරුණූ ලෙස වේදනාවෙන් පෙලීමද සමහර යූවතියන් තුළින් දෑකිය හැකිය. අධික ලෙස බඩ රිදීම, යටබඩ කොර වීම වැනි පැමිණිලි ඔවූන් වෙතින් සිදු වෙයි. සමහර අය තම ඔසප් වීම ආරම්භ වීමට දිනකට දෙකකට පෙරාතුවද තවත් සමහර අයට ඔසප් ආරම්භ වී පැය 1- 4 ක් අතරතද මෙම බඩරිදීම කොරවීම දින 2 - 4 දක්වා කාලයක පවතිය හැක. මෙහිදී උදර වේදනාවට අමතරව ඔක්කාරය වමනය හිසරදය ඇඟපත රිදීම වෙහෙස දෑනීම සමහර විට ක්ලාන්තය ඇතිවීම යනාදිය දෑකිය හැකිය. සූළු වේදනා නාශක ඖෂධ ගැනීම මගින් සහනය සැලසෙන අතර තවත් සමහර අය හට වඩාත් සංකීර්ණ වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර අවශ්‍යවෙයි.


ජීවිතයේ වසන්ත සමයේදී මතුවන මෙවැනි ගැටළුවලට බිය නොවි පසූතැවිලි නොවී වෛද්‍ය උපදෙස් ලබාගෙන සහනය සලසා ගැනීම වැදගත් බව අවබෝධ කරගන්න

SinhalaMag

දුක දරන් වෙන් වුනේ නුඹ විතර නම් නොවේ....

ආකාසෙ ඉගිලෙන්න මට නොහැකි හින්දා

විල් තෙරේ සඳ එලිය රහසෙන්ම වින්දා

ජිවිතේ දුර යන්න නුඹ නො එන හින්දා

නැවතුනෙමි අතරමග නුඹ ඉන්න හින්දා

ජිවිතය ඉගිලයයි ඒත් මම තව මෙතන

සඳට පෙම් කරපු අපි අද ගිහින් කොයි කොතන

නවතින්න නවාතැන නුඹේ හද මා පතන

ඒත් අද ගිහින් නුඹ මා දමා අද මෙතන

පුර හඳට පෙම් කරේ මම විතර නම් නොවේ

සඳ එළිය හිමි වුනේ මටම විතරක් නොවේ

මල් සුවඳ හිමි වුනේ නුඹට විතරක් නොවේ

දුක දරන් වෙන් වුනේ නුඹ විතර නම් නොවේ

පලි....

                                         අඳුර මැද දුටු ඒ සහන්              එලි
                                         වලින් මගෙ ඇස් අන්ඳ වී         යලි
                                         විලස නැති ලෙස ලොවට ඇති  විලි
                                         අඳී තවමත් ප්‍රේමයේ                බලි

                                          පිපුන පියුමක සුවද විඳ            යලි
                                          කුමර බඹ සර වෙලා ඇත         බිලි
                                          විගස නැග විත් මතකයේ         සුළි
                                          අවුලුවා ඇත මසිත ගිනි         කෙළි

                                           මැරුණ සිත යට තිබුණු වී        ගුලි
                                           ඔය දෑසෙ ඇදි සිත්තමක්          යලි
                                           විලස ලෝදිය හදෙන් හා         පැලි
                                           කඳුලු දීපන් ඉල්ලුවා                පලි

ආදරය උරැමනම් විරහවත් උරැමයි!!! (සත්‍ය කතාවකි)

ඔයාට මතකද ඔයාගෙන් මම කැමතිද අහන්න ඉස්සෙල්ලා මම ඔයාගෙන් ඕක අහන්න කොච්චර දැගලුවාද කියලා.. මුලින්ම මම ඔයාව බස් එකේදී දැක්කා. මතකද මම එදා ඔයා දිහා කොච්චර බැලුවද කියලා. ඇයි ඔයාට එක සැරයක් මාට්ටු උනේ මම ඔයා දිහා බලනවා. ඊට පස්සේ ඔයා අනිත් පැත්ත හැරැනේ මම දිහා ඔරවගෙන කන්න වගේ බලාන. ඔයා බස් එකෙන් බැහැල යද්දී මම පිටිපස්සෙ ෂීට් එකේ ඉඳං ඔයා ගෙදරට යනවා බලාන හිටියා මතකද? ඔයා ඒක දැකලත් නොදැක්කා වගේ ගස්සලා ගියා. අනේ සඳුඳා ඉස්කෝලෙ ගිහිල්ලා උදේ පන්සිල් ගන්න පිට්ටනියට එද්දී ඔයා පිට්ටනියේ. මම කවදාක්වත් දැකල නෑ ඔයා අපෙ ඉස්කෝලෙ ඉන්නවා. ඒත් අද දැක්කා. සමහර විට ඒ මඟේ පිනක් වෙන්න ඇති කියලත් හිතුනා.
මතකද ඔයාට මම එදා පන්සිල් ගද්දී මම ඔයා දිහා හොරෙන් බලාන ඉදලා විදුහල්පති ස්වාමීණ්වහන්සේට අහුවෙලා මුලු ලමයි ගොඩම ඉස්සරහා මාව ගෙන්නවලා රැස්වීම ඉස්සරහා මට ගැහුවා. ඒත් මම ගුටිකාගෙන උනත් බලං හිටියේ ඔයා දිහා. මම දැක්කා ඔයාගෙ ලස්සනට තිබුනනු ඇස්, ඒ මූණ එක පාරටම කලු වෙලා යනවා. ඒ ඔයාගෙ ඇස් වලින් කඳුලු වැටෙනවා මම දැක්කෙ නෑ කියලා ඔයා හිතුවද? මම ඒව දැක්කා. මොකද මම ගුටිකෑවත් බලාන හිටියේ ඔයා දිහා හන්දා. මට ගහලා මම දනගස්සවලා තිබ්බා මතකද? ඒත් මම ඔයා දිහාම බලාන හිටියා. ඔයත් මම දිහා හොරෙන් හොරෙන් බලන්න ගත්තා. රැස්වීම ඉවරවෙනකම්ම මම පිට්ටනියේ දනගහං හිටියා. කට්ටිය යද්දී ඔයා මම ඉස්සරහින් ගියා. හැබැයි ඔයාගෙ දෙයක් මට ඒ වෙලේ දීල ගියා මතකද? ඔයා කිව්වේ අයියේ ඔයා මේකෙන් කඳුලු පිහදගෙන ඔය දූවිලිත් පිහදගන්න කියලලා ඔයාගේ ඔය ලෙන්සුව දුන්නා මතකද? අදටත් මම ගාව ඔයාගේ ලේන්සුව තියෙනවා ආරක්ෂිතව!!
ඊට පස්සේ අපි පාරෙදී හම්බවුනා. පංතියේදී, චිත්‍රපටි හෝල් වලදී හම්බවුනා මතකද? අපි දෙන්නා කොච්චර සතුටින්ද කාලය ගෙව්වේ. මතකද එක දවසක් ඔයා දුන්නු ලියුමක් අපෙ අම්මට මාට්ටු වෙලා මම තාත්තගෙන් කොච්චර ගුටි කෑවද කියලා. ඒක ඔයාගෙ අයියට කිව්වට පස්සේ අයියා මට හොඳටම ගැහුවා මතකද? මම ඒ සේරම ඉවසුවේ කවදා හරි ඔයා මට ලැබෙයි කියන බලාපොරොත්තුවෙන්.............

ඒත්..................
ඇයි ඔයා එකපාරටම වෙනස් උනා. මාත් එක්ක හරියට කතා කරන්නෙවත් නැතිව ගියා..... මම ඔයාව හමුබවෙන්න ආවත් ඉස්සර වගේ ඔයා හිටියෙ නෑ. විනාඩියයි දෙකයි. අඩුම ගානෙ මැසේජ්වත් නෑ. අඩුම ගානේ ෆේස්බුක් එකෙන් මාව අන්ෆෙරෙන්ඩ් කරා. මම ඒක දැනගත්තේ වෙන එකවුන්ට් එකකින් ගිහිල්ලා ඔයාව බලද්දියි. අන්ෆ්රෙන්ඩ් විතරක් නෙමේ. ඔයා මාව බ්ලොක් කරලම දාල. ඒ වෙලාවේම ඔයාට කෝල් එකක් ගත්තා. ප්‍රතිචාරයක් නෑ කිව්වා. ආය විනාඩි පහකින් ගත්තා. ඒත් ප්‍රතිචාරයක් නෑ කිව්වා. එස්එම්එස් යැව්වා තිහක් හතලිහක් විතර. ඒත් වැඩක් නෑ. දැං මාසයකට උඩින් ගත්තා. එතකොට ඔබ ඇමතූ අංකය වැරදියි කියනවා. ඒත් අද දැක්ක දේනම් මගේ හිතතට වාවන්නෙ නෑ. ඔයා තවත් අපේ ඉස්කෝලෙම කොල්ලෙක් එක්ක කාර් එකක ඉස්සරහා ෂීට් එකේ ඉඳං ගියා. කහඉර ගාවදී වාහනේ නැවැත්තුවා. මම ඇතුල බලද්දියි ඔයයි මගෙ යාලුවයි. මමට ඉන්න තැන අමතක වෙලා කහඉර මැදම හිටගෙන හිටියා ඔයාට මතකද? පොලිස් කාරයා මාව එහා පැත්තට තල්ලු කරා මතකද? මම ඒත් ඔයා දිහාමයි බලං හිටියේ. ඔයා මේ සිද්ධි ඔක්කොමත් දැකලා ඔයා නොදැක්කා වගේ ගියා. මම කාර් එක පස්සේ දිව්වා. බැරිම තැන ලඟ තිබ්බ ගලකින් ගැහුවා. මගේ යාලුවා මට ගැහුවා. ඒත් මම ඉවසං හිටියා මොකද ඔයා හිටපු හින්දා. ඒත් ඔයා කාර් එකෙන් බැහැල ඇවිල්ලා පැත්ත ගත්තේ එයාගෙ පැත්ත. මෙච්චර ඔයා වෙනුවෙන් දුක් විදපු , ගුටි කාපු, ආදරේ කරපු ඔයා ගත්තේ මේ ලඟදී හම්බවුනු කෙනාගේ පැත්ත. කමක් නෑ. හැබැයි මට එක දෙයක් හිතට වාවගන්න බෑ.ඒ තමයි..........
 තමුසෙට පිස්සුද බූරැවෝ කියලා ඔයා මගේ කම්මුලට ගහපු එක........

ලිව්වේ කිනා....